[SF] If It’s Not You~ [Sp.Chapter: He’s PLAYBOY !!]

posted on 10 Jan 2012 18:39 by kiminz in ShortFix directory Fiction, Asian
 
 
 
 
Title :   If It’s Not You ~  [ Sp.Chapter : He’s PLAYBOY !! ]   
Date :  8/01/2012
Pairing : Kibum x Donghae [KiHae]
Author : kimin’z
Author Note :  เป็นฟิคซี่รีย์จบในตอนที่ต่อมาจาก If it’s not you ภาคแรกนะคะ
Soundtracks :  ที่รัก – ปราโมทย์  [~ฟัง~]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ความรักที่เรียบง่ายค่อยๆเดินหน้าไปอย่างช้าๆ
แม้จะค่อยๆย่างก้าวแต่เป็นทุกๆก้าวที่มั่นคง...  









ผ่านมาได้สองเดือนกว่าแล้วที่คิบอมกับทงเฮเริ่มคบกันในฐานะ “แฟน” อย่างจริงจัง ความรักของพวกเขายังคงราบรื่นกันดีเพราะต่างฝ่ายก็ต่างเข้าใจซึ่งกันและ กัน  

วันนี้คิบอมพาทงเฮมาที่คอนโดของเขาหลังจากที่ปกติจะเป็นฝ่ายเขาเองที่ชอบไปคลุกตัวเป็นภาระอยู่ที่ห้องทงเฮมากกว่า
“อ่า..ห้องฉันรกหน่อยนะทงเฮ ขอโทษที”  

คิบอมหันมาบอกด้วยท่าทางเก้ๆกังๆระหว่างที่เดินนำทงเฮเข้ามาด้านใน  คอนโด ของคิบอมจัดได้ว่าหรูกว่าห้องของทงเฮมากทีเดียว นั่นเพราะฐานะทางบ้านของเขาค่อนข้างดีและครอบครัวตามใจ ผู้ชายรักอิสระจึงทำอะไรได้ตามใจชอบ มาซื้อคอนโดเอาไว้เพื่อจะได้ใช้ชีวิตของชายโสดได้เต็มที่ หากแต่หลังๆก็ไม่ค่อยจะได้กลับเข้ามาพักสักเท่าไหร่นัก คงเพราะมัวแต่ตัวติดอยู่กับทงเฮ และยังต้องแบ่งเวลากลับไปหาครอบครัวบ้างเป็นครั้งคราว

“ไม่เป็นไรหรอกน่า นานๆทีจะได้แวะมาคอนโดคิบอมบ้างไง”
ทงเฮหันมาพูดยิ้มๆ แล้วก็มองสำรวจห้องของคิบอมไปเรื่อยๆก่อนจะมานั่งอยู่ตรงโซฟาสีดำสนิทตัดกับ สีพื้นห้องที่ออกโทนสีขาวเทา แสดงให้เห็นถึงรสนิยมของเจ้าของได้ดีว่าเป็นอย่างไร ซึ่งมันก็ดูจะเหมาะกับคิบอมจริงๆนั่นแหละ

เมื่อทงเฮนั่งพักอยู่ครู่หนึ่งคิบอมก็เดินออกจากครัวพร้อมน้ำผลไม้จะกระป๋อง ยื่นให้ร่างเล็ก ทงเฮรับมาพร้อมกับรอยยิ้มหวานๆที่ส่งให้  จากนั้นคิบอมก็ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ ทงเฮ และก็ยังไม่ลืมที่จะถือโอกาสโอบเอวบางเอาไว้อีกด้วย

“แต่ที่จริงฉันก็ไม่ค่อยกลับมาอยู่เท่าไหร่หรอกนะเนี่ย..สภาพมันถึงแย่แบบ นี้ไง”  คิบอมพูดพลางมองไปรอบๆห้อง ที่ดูรกสมกับเป็นผู้ชายเพลย์บอย ทงเฮมองตามไปแล้วหันมายิ้มให้คิบอมด้วยแววตาขี้เล่นภายใต้แว่นกรอบหนา

“นั่นสิ...ดูแย่ๆจริงด้วย ฮ่าๆ”

“อ่า..ทงเฮ อย่ามาหัวเราะสิ” เมื่อเห็นว่าทงเฮทำเป็นหัวเราะชอบใจ พลางมองสภาพห้องที่เจ้าตัวไว้รกไปหมด ไหนจะเสื้อผ้าที่กองเอาไว้ยังไม่ได้ซัก เศษผงฝุ่นละอองก็เต็มห้อง มันดูแย่มากจริงๆเสียด้วย..

“เอางี้ดีกว่า  ฉันช่วยเก็บของให้นะ” ว่าแล้วทงเฮก็หันกลับมาพูดด้วยรอยยิ้มหวานๆ อย่างเต็มใจ หากแต่มันกลับทำให้คิบอมต้องเลิกคิ้วสูงแล้วรีบสวนกลับด้วยท่าทางเกรงใจ

“เอ๊ย...มันจะดีหรอ  รบกวนทงเฮเปล่าๆ  เดี๋ยวฉันโทรเรียกแม่บ้านมาทำก็ได้ แปปเดียวก็เสร็จ”

“ไม่เป็นไรหรอกน่า  ปกติที่ห้องฉันก็ทำเองได้สบายๆอยู่แล้ว”

“.....”

“และอีกอย่าง...ฉันก็อยากทำให้คิบอมเอง มากกว่าปล่อยให้คนอื่นมาทำนะ”

แล้วสุดท้ายท่าทางเขินอายในระหว่างที่พูด พร้อมทั้งยังทำกัดปากด้วยท่าทางน่ารักที่แม้จะไม่ยอมหันมาสบตาแต่คิบอมก็รู้ ว่าแก้มทงเฮกำลังเป็นสีชมพูอ่อนๆ เพราะคำพูดแสดงความเอาใจใส่อีกทั้งยังไม่อยากให้ใครมาวุ่นวายกับห้องของคน รัก ก็กำลังทำให้คิบอมพอใจมากจนยิ้มหน้าบาน พร้อมทั้งดึงร่างเล็กเข้ามากอดและหอมแก้มเบาๆหนึ่งที่อย่างเอาใจ

“อื้ม~  ทำตัวน่ารักอีกแล้วนะทงเฮอ่า~  เป็นซะแบบ