[SF] If It’s Not You~ : Sp.Chapter - Hae’s lism

posted on 07 Nov 2011 01:19 by kiminz in ShortFix
 
 

 

Title :   If It’s Not You  :  Sp.Chapter - Hae’s lism   

Date :  05/11/2011

Pairing : Kibum x Donghae [KiHae]

Author : kimin’z

Soundtracks :  หน้าที่ของหัวใจ – ชิน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หากเลือกแล้วที่จะรัก...ไม่ว่าสักกี่ร้อยเหตุผล

ก็ไม่อาจเอ่ยความรู้สึกได้ครบถ้วนหรอกว่า...เหตุใดจึงรัก?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

.

 

 

..

 

 

 

 

 

 

แสงอาทิตย์ที่แสดส่องผ่านผ้าม่านสีอ่อนที่สะบัดปลิวไปตามแรงลมในยามเช้า ทำให้คิบอมได้แอบมองใบหน้าสวยของคนข้างกายชัดเจนยิ่งขึ้น คนที่ตื่นนานแล้วยังไม่คงไม่มีท่าทีจะยอมผละออกจากเรือนร่างของคนในอ้อมกอด  คิบอมกระชับกอดพร้อมทั้งใช้หลังมือลูบไปเบาๆบนแก้มนิ่ม คนหลับทำหน้ามุ้ยเล็กน้อยแสดงให้เห็นถึงอาการรำคาญที่ถูกรบกวนในยามหลับ แต่ท่าทางน่ารักแบบนั้นกำลังทำให้คิบอมอมยิ้มชอบใจ

 

คนที่ยังหลับปัดมือหนาออกแล้วก้มหน้าซุกลงกับอกแกร่งราวกับคนขี้เซาที่ยังติดใจอยู่ในห้วงความฝันจนไม่อยากจะลืมตาตื่น หากแต่คิบอมยังคงนึกสนุกที่จะได้แกล้งคนน่ารัก เขาผละตัวออกแต่เปลี่ยนมาเป็นก้มหน้าลงแล้วใช้จมูกซุกไซ้ไปที่แก้มนิ่มแล้วไล้พรมจูบเบาๆลงมาเรื่อยๆจนถึงซอกคอขาว

 

“อื้อ~” 

 

ร่างเล็กเริ่มรับรู้ได้ถึงการบุกรุกและรบกวน ทงเฮครางร้องออกมาอย่างลืมตัวก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้นมาด้วยท่าทางงัวเงีย ร่างเล็กพยายามจะปรับสายตาให้มองเห็นภาพตรงหน้าชัดเจนแต่ด้วยความที่สายตาสั้นจึงมองอะไรได้ไม่ชัดเจนอย่างใจต้องการ  มือเล็กกำลังจะเอื้อมไปควานหาแว่นตาคู่ใจแต่กลับถูกคิบอมแย่งไปได้เสียก่อน แถมยังทำเป็นหัวเราะชอบใจที่ได้แกล้งทงเฮอีกต่างหาก

 

 

“อ่า~  คิบอม...เอาแว่นมาสิ  ฉันมองไม่เห็นนะ”

 

“ไม่ให้หรอก...เวลาทงเฮไม่ใส่แว่นก็น่ารักดีออกนะเนี่ย~”

 

 

ร่างสูงพูดแซวด้วยน้ำเสียงขี้เล่นพร้อมทั้งฝังจมูกลงบนแก้มนิ่มแล้วถูไปมาสร้างความจั๊กจี้ให้ทงเฮ จนร่างเล็กอดจะก้มหน้าหนีแล้วพยายามจะหาที่ซุกหน้าเพื่อหลบหนีจากสัมผัสของคนช่างแกล้ง คิบอมหัวเราะชอบใจให้กับท่าทางเขินอายที่ยามนี้ใบหน้าหวานกำลังขึ้นสีชมพูอ่อนๆเรียกร้องให้เขายิ่งอยากจะสัมผัสลงไปบนผิวสวยซ้ำแล้วซ้ำเล่า

 

 

“อื้อ~  พอแล้วน่า~”

 

 

แล้วเมื่อเห็นว่าตัวเองกำลังจะกลายเป็นรองคนเจ้าเล่ห์อยู่หลายขุม ทงเฮจึงพูดเสียงอ้อนพลางช้อนสายตาขึ้นสบตาร่างสูง แม้ว่าเจ้าตัวจะมองเห็นหน้าอีกฝ่ายไม่ชัดก็ตาม แต่ท่าทางช่างอ้อนโดยไม่ได้ตั้งใจกำลังตกอยู่ในสายตาของคิบอม จนเขาอดใจที่จะดึงร่างเล็กเข้ามากอดอย่างรักใคร่ไปเสียไม่ได้

 

 

 

ทำไมถึงได้หลงใหลในตัวคนๆนี้ไปถูกการกระทำแบบนี้นะ...

 

 

 

 

 

“ถ้าอยากได้แว่นคืนก็ตอบคำถามฉันก่อนสิ”

 

“อ๊า..อีกแล้วหรอ?”

 

 

ทงเฮอดจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเหนื่อยใจไม่ได้ เพราะคิบอมชอบเอาไม้นี่มาใช้กับเขาอยู่เรื่อยเลยน่ะสิ แต่ท่าทางที่ดูขัดใจนิดๆกับน้ำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอกลับทำให้คิบอมหัวเราะชอบใจ ก่อนจะพูดต่อ

 

 

“ก็ฉันอยากรู้นี่หน่า..”

 

 

“หืม?”   แล้วสุดท้ายทงเฮก็ต้องให้ความสนใจกับอีกฝ่ายจนได้  ร่างเล็กช้อนสายตามองหน้าคิบอมแล้วเลิกคิ้วขึ้นสูงเชิงอยากรู้อยากเห็นตามไปด้วย

 

 

“ทำไมเมื่อคืน....ทงเฮถึงยอมให้ฉันไปกับผู้หญิงคนอื่นง่ายๆกันล่ะ”

 

 

คิบอมเอ่ยถามถึงสิ่งที่ยังค้างคาใจ จากเหตุการณ์เมื่อวานที่เขาโทรมาบอกทงเฮเรื่องงานปาร์ตี้จับคู่แต่ทงเฮกลับอนุญาตให้เขาไปอย่างง่ายดายโดยไม่ได้ติดใจหรือซักไซ้อะไร  ผิดกับตัวเขาเองที่เป็นฝ่ายร้อนรนใจจนต้องแบกหน้ากลับมาหาทงเฮด้วยความรู้สึกผิด

 

 

“เอ่อ..ก็..” 

 

 

เมื่อได้ยินคำถามก็ทำให้ทงเฮต้องนึกตามไปด้วย  ร่างเล็กทำอ้ำอึ้งเล็กน้อยก่อนจะทำเบ้ปากนิดๆแล้วเบือนหน้าหนีแล้วพูดเสียงอ่อย

 

 

“มันเป็นเรื่องส่วนตัวของคิบอมนี่หน่า ฉันมีสิทธิ์อะไรจะไปห้ามกัน ...ถ้าคิบอมอยากไปไหนมันก็แล้วแต่ความพอใจไม่ใช่หรอ...แล้วอีกอย่าง...”

 

 

“.....”

 

 

“คิบอมก็เป็นคนดัง.... ใครๆก็อยากทำความรู้จักนี่หน่า~”  

 

 

แม้จะฟังดูใจกว้างแต่ยังคงแอบแฝงไปด้วยความน้อยใจอยู่ลึกๆ คนพูดทำเป็นหลบหน้าหากแต่คิบอมกลับอมยิ้มให้กับความน่ารักก่อนจะดึงร่างเล็กให้หันหน้ากลับมาหาตน  แล้วคิบอมก็ต้องยิ้มกว้างเมื่อพบว่ายามนี้ทงเฮหน้าแดงก่ำ

 

 

 

ร่างสูงกดจูบลงบนหน้าผากบางอย่างแผ่วเบา เป็นรางวัลให้กับคนรักที่พูดจาได้น่ารัก จนหัวใจเขาเต้นแรงแทบจะออกมาโบยบินอยู่นอกกายอยู่แล้ว!

 

 

 

“น่ารักที่สุด~” 

 

 

 

ร่างสูงเอ่ยชมด้วยน้ำเสียงร่าเริง ให้กับคนน่ารัก แต่มันยิ่งทำให้ทงเฮรู้สึกเขินอายไปกันใหญ่ แม้ว่าจะมองใบหน้าอีกฝ่ายไม่ชัดเจนแต่ลมหายใจที่อยู่ใกล้กันมันบอกทงเฮได้ว่าคิบอมคงกำลังจ้องหน้าเขาอยู่อย่างแน่นอน

 

 

 

“ทำไมถึงได้คิดอะไรน่ารักแบบนี้นะ~  เพราะทงเฮเป็นคนแบบนี้สินะ  ฉันถึงได้รักมากขนาดนี้”

 

 

 

ยังคงไม่เลิกพูดคำหวานให้อีกฝ่ายหน้าแดง ทงเฮไม่อาจพูดอะไรตอบได้ นอกจากก้มหน้าหลบสายตาอีกฝ่ายด้วยท่าทางเขินอาย แต่ยิ่งทำแบบนั้นก็ดูเหมือนจะยิ่งทำให้คิบอมได้ใจ อยากจะหอมแก้มแดงๆตรงหน้านี้ซ้ำไปซ้ำมา...

 

 

“นี่ทงเฮ~   ฟังนะ...”

 

 

“หืม?” 

 

 

“ตอนนี้เราเป็นแฟนกันนะ ทงเฮเลิกคิดอะไรแบบนั้นได้แล้วนะ ไม่รู้หรือไง ว่าบางทีฉันก็อยากให้ทงเฮหวงฉันบ้างเหมือนกันน่ะ....ไม่ใช่ว่าจะปล่อยให้ฉันไปกับผู้หญิงที่ไหนก็ได้แบบนั้น...รู้หรือเปล่าว่าฉันแคร์ทงเฮมากกว่าใครเลยนะ” 

 

 

แล้วคำสารภาพที่คล้ายน้อยใจ กึ่งๆบังคับ ก็ทำให้คนฟังต้องอ้าปากค้าง พร้อมทำตาโตด้วยความแปลกใจ อย่างไม่เชื่อหูตัวเอง ว่าคำพูดแบบนี้จะออกมาจากผู้ชายที่คนทั้งมหา’ลัยบอกว่าเป็นเสือผู้หญิงกันน่ะ..

 

 

“คะ..คิบอม!   คิดแบบนั้นจริงหรอ!?” 

 

 

“จริงสิ!”

 

 

“.....”

 

 

“เพราะฉะนั้นทงเฮต้องหวงฉันให้มากๆ..แล้วก็รักฉันให้มากๆด้วยนะ  คิคิ~” 

 

 

คิบอมพูดพลางก้มตัวลงมาฟัดที่แก้มใสอย่างขี้เล่น ทำเอาอีกคนต้องหัวเราะคิกคักตามไปด้วย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

**สายตาก็มีหน้าที่ไว้มอง เห็นความสวยงามคือเธอ

สองมือก็มีหน้าที่ไว้กอดรับไออุ่นเธอ~

สองขามีหน้าที่คือเดินไป ให้ตัวฉันได้ใกล้ชิดเธอ 

ปากจะพูดคำหวาน เป็นหน้าที่มันไว้ใช้กับเธอผู้เดียว 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

.

 

 

 

..

 

 

 

 

 

 

 

 

“เฮ๊ย! จะรีบไปไหนวะไอ้บอม” คยูฮยอนเอ่ยขึ้นในระหว่างที่คิบอมกำลังจะลุกออกไปจากห้องเรียนทันทีที่หมดคาบ ท่าทางที่ดูรีบร้อนจนน่าแปลกใจ

 

“เอ่อ...”  คิบอมมองหน้าเพื่อนซี้ทั้งสองคนสลับกันไปมาในระหว่างที่กำลังนึกคำตอบ แต่แล้วก็เป็นชางมินที่พูดแทรก