[SF] Soulmate (HBD~KiBuM~2011)

posted on 22 Aug 2011 20:12 by kiminz in ShortFix
 
 
Title :   Soulmate (HBD~KiBuM~2011)
Pairing : Kibum x Donghae
Author : kimin’z
Author Note :  ฟิควันเกิดที่มาแบบดีเลย์ (_ _; )  ....และเป็นฟิคที่เวิ่นมาก!!
ใครไม่เชื่อในรักคิเฮจริงๆไม่ควรอ่าน เพราะอาจจะคิดว่าน่ารำคาญได้ = =’
Soundtracks :  หายใจอีกครั้ง : D2B  (อยากให้ฟังเพลงอย่างมากเพราะมันซึ้ง!!!)  [จิ้มฟัง]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Soulmate...อาจไม่ใช่แค่คู่รัก
แต่คือความผูกพันที่เป็นได้มากกว่านั้น
คือความเข้าใจ..ความห่วงหา..ที่ไม่อาจแยกจากกันได้











.
.

..



คนรักของผม...อาจไม่ได้อยู่ข้างกายตลอดเวลา
แต่เราก็สัมผัสกันได้ด้วย ‘หัวใจ’






ทุกเช้าที่ลืมตา สิ่งแรกที่จะทำคือเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าเมนู “Twitter”
ผมไม่ใช่คนติดทวิตเตอร์ ...แต่ผมติด “คนติดทวิตเตอร์” ต่างหากล่ะ..



ทุกๆวันผมจะต้องคอยอัพเดตและรับรู้ความเป็นไปของใครคนนั้น....


หนึ่งคนที่ชอบมาอัพเดตข้อความน่ารักและช่างอ้อน ที่มีอะไรแอบแฝงอยู่ในนั้นเสมอ
คนที่มี Followers ของตัวเยอะถึง 600,000 แต่กลับไม่ยอมกดฟอลโล่ผมซะอย่างงั้น = =’


ใช่แล้วล่ะ คนที่คุณกำลังคิดอยู่... @donghae861015






Good morning ….!



ในตอนเช้าๆทงเฮจะชอบเข้ามาบอกมอนิ่งกับเอลฟ์ หากแต่มันก็ทำให้ผมยิ้มไปด้วย
เพราะกำลังคิดถึงเสียงหวานๆพร้อมรอยยิ้มน่ารักของคนพูดในยามที่มาพูดข้างๆหู


แม้ว่าเราจะต้องแยกกันทำงาน...แต่ผมกลับไม่เคยรู้สึกเลยว่าเราห่างไกลกัน~





ผมเป็นคนที่แสดงออกไม่เก่ง จนใครชอบจำกัดความว่า “หยิ่ง”
หากแต่เขาคนนั้นกลับตรงกันข้ามกับผมโดยสิ้นเชิง
ชอบแสดงกับคนอื่นอยู่เป็นประจำว่า..รัก


ยกเว้นก็แค่....กับผมนี่แหละ~




เขาคือคนที่ใครๆก็หลงรัก..ชอบพูด ชอบคุย สดใส...ร่าเริง...ใครอยู่ด้วยก็มีความสุข



แต่ถ้าเป็นการแสดงออกกับผมแล้ว...เขาไม่ได้เป็นแบบนั้นเลยน่ะสิ!



บอกรักคนอื่นออกสื่อได้ง่ายๆ...แต่กลับผมแสนจะยากเย็น
ปล่อยตัวให้เพื่อนคนอื่นเข้ามาคลอเคลียอยู่บ่อยๆในเวลาทำงาน
แต่กลับผม...แค่คนมองนิดเดียวก็ต้องแกล้งทำเป็นเดินหนี
ยิ่งมีกล้องหรือแฟนคลับนิดหน่อย ก็ต้องทำเป็นเฉยเมย~




ถ้าจะถามว่าผมน้อยใจหรือเปล่าน่ะหรอ?


.

.
..


....ไม่เลยล่ะ!






เพราะถึงแม้เวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่น เขาจะทำตัวห่างเหินกับผมแค่ไหน
แต่พอลับหลังในเวลาที่เป็นส่วนตัวของเราสองคนน่ะ



เขาก็เป็นแค่เด็กน้อย ขี้แย ขี้อ้อน และเอาแต่ใจคนนึงเท่านั้น
แม้ว่าจะอายุมากกว่า..แต่กลับมีนิสัยเด็กๆที่แก้ไม่หาย
แม้ว่าจะยอมให้คนอื่นกอด..แต่สุดท้ายเขาก็ชอบมาซุกที่อกผมมากกว่าอยู่ดี
แม้จะชอบพูดคุยกับคนนู๊นคนนี้ต่อหน้าคนมากมาย ...แต่ยังไงเขาก็ต้องโทรหาผมทุกวัน




แล้วแบบนี้จะไม่ให้ผมรักเขาได้ยังไงกันล่ะ...
ไม่ว่าใครจะมองเขาเป็นยังไง หรือใครจะว่าเขาไม่สนใจผมแค่ไหน





แต่ผมก็เชื่อว่า...
ไม่มีอะไรบอกความรู้สึกแบบนี้ได้ดีเท่ากับ “เราสองคน” ได้หรอก











เพราะผมมั่นใจว่า...
สุดท้ายในยามที่เขาไม่มีใคร..
คนแรกที่จะนึกถึง...ก็ต้องเป็นผมอยู่ดี

















* ขอได้มั้ย ฉันขอได้มั้ย  มีให้เท่าไหนก็ขอเท่านั้น
แบ่งใจเธอให้กัน  มากหรือน้อยไม่เป็นไร
ไม่ต้องคิดว่าคบกับฉัน อย่าทิ้งเวลาที่ฉันไม่ไหว
อยู่กุมมือฉันไว้ ก็เท่านี้ต้องการ






















คนรักของผม...อาจไม่ได้ดีพร้อมอย่างใครๆ
แต่เขาเป็นคนดีที่สุดในหัวใจของผม~




เป็นแค่คนที่ใครๆก็ชอบบอกว่า “เข้าใจยาก”
แต่เพียงแค่ผมมองตาเขา..ก็กลับข้าใจในตัวตนของเขาได้ในทุกๆอย่าง
แม้จะไม่ได้พูดกัน....แต่ก็รับรู้ความสึกผ่านแววตาไปถึงหัวใจได้อย่างง่ายดาย



ก็คนๆนั้นน่ะ...  พูดเก่งซะที่ไหนกันล่ะ!
ดีแต่พูดเรื่อยเปื่อย...แต่ถ้าเป็นการแสดงความรู้สึกน่ะ
ลองเขาไม่อยากพูด...ตื้อให้ตายก็ไม่ยอมพูดหรอก..เฮ้อ~



อย่าว่าแต่ “คำพูดที่มีเสียง” เลย
แค่การ “พูดคุยด้วยตัวอักษร” ผ่านทวิตเตอร์น่ะ
เขาก็ยังไม่ยอมแสดงความรู้สึกอะไรออกมาเลย




ใช่แล้วล่ะ...คนประหลาดๆคนนั้น @ikmubmik  




คนที่มีทวิตเตอร์เอาไว้เข้ามาดูความเป็นไปของชาวบ้าน
แต่กลับไม่ยอมบอกเล่าเรื่องราวของตัวเอง


แล้วอย่างนี้น่ะ...จะให้ผมฟอลโล่เขาไปทำไมกันล่ะ?
ในเมื่อเจ้าของทวิตยังแทบจะไม่ได้อัพเดตอะไรให้ติดตามเลย




เพราะถึงยังไง...เขาก็ต้องโทรหาผมทุกวันอยู่แล้วนี่หน่า~





ในความเป็นคนเข้าใจยากแบบนี้ ทำให้ใครชอบมองเขาในด้านลบ
หากแต่ผมกลับไม่เคยเห็นเขาเป็นอย่างที่ใครชอบว่ากันเลย...




ในสายตาของผม..เขาเป็นคนที่อบอุ่นและพร้อมจะอยู่ข้างๆผมในทุกครั้งที่ผมอ่อนแอ









เป็นคนที่ผมมั่นใจได้ว่า...
หากบนใบโลกนี้ไม่มีใครรักผมแล้ว
คนๆนี้ก็จะเป็นคนสุดท้ายที่จะเกลียดผม























* แค่ได้มองเธอ  ได้คิดถึงเธอแบบนั้น
อยากมีคนในใจ  ให้หัวใจได้ผูกพัน
ไม่ต้องบอกว่ารักกัน  ไม่เคยฝันเลยคำนั้น ยิ่งใหญ่ไป



















ทงเฮนั่งมองตารางงานที่ยาวเยียดในช่วงเวลาคัมแบคของวงด้วยความอึดอัดใจ

นิ้วเล็กค่อยๆไล่ตามวันที่จนมาหยุดอยู่ตรงวันที่  21/08 … แล้วใบหน้าสวยที่เคยยิ้มๆก็ต้องหงอยลงทันที เมื่อพบว่าในช่องสี่เหลี่ยมที่เอาไว้ใส่ช็อตโน้ตลงไป แน่นเอียดไปด้วยงาน งาน และงาน!!  ทั้งๆที่เป็นวันพิเศษของคนพิเศษแต่ทงเฮก็ต้อง..ทำงาน!


“เฮ้อ~   แย่ชะมัดเลย   วันเกิดปีนี้ก็ไม่ได้เจอกันอีก”  


ร่างเล็กถอนหายใจแล้วทิ้งตัวลงบนเตียงนอน ก่อนจะหันไปมองนาฬิกาที่กำลังจะบอกเวลาสี่ทุ่ม ทงเฮนอนก่ายหน้าผากแล้วนึกถึงสิ่งที่ต้องทำต่อไปก่อนจะถึงวันเกิดคิบอมในไม่ กี่วันข้างหน้านี้  แล้วก็ต้องเฟลลงอีกเพราะดูเหมือนว่างานจะยุ่งจนหาเวลา ปลีกตัวได้ยากทีเดียว

จากนั้นจึงคิดอะไรได้บางอย่างแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรเบอร์ไปยังปลายสาย ที่คุ้นเคย  รอสายเพียงไม่นานเจ้าของเลขหมายนั้นก็รีบกดรับทันทีด้วยความเคย ชิน ทำเอาคนที่โทรไปยิ้มกริ่มก่อนจะพูดเสียงอ้อน


“คิบอมอ่า~   อยู่ที่ห้องใช่มั้ย?”


(( ครับ ))


“ฉันไปหาตอนนี้ได้มั้ยอ่ะ”


(( ได้สิ.....ว่าแต่มีอะไรหรือเปล่า ))


“ก็แค่.......อยากเจอเฉยๆไม่ได้หรือไงกันเล่า~!!”  

  


แล้วพอถูกอีกฝ่ายถามมากๆ คนขี้รำคาญก็ทำเสียงง็องแง็งกลับไป จนคิบอมต้องหัวเราะให้กับนิสัยเด็กๆของทงเฮ



(( ได้สิครับ...ผมก็อยากเจอทงเฮเหมือนกันนั่นแหละ  ก็เห็นว่าช่วงนี้งานเยอะนี่หน่า เลยไม่อยากกวนเวลาพักผ่อน ))


“ก็ใช่น่ะสิ....พอพูดถึงเรื่องงานแล้วมัน........”  



แล้วทงเฮก็ต้องหยุดประโยคไว้เพียงเท่านั้นก่อน ทั้งที่อยากจะพูดอ้อนต่ออีกมากมาย  นั่นก็เพราะว่าประตูห้องถูกเปิดออกพร้อม เมมเบอร์หนึ่งคนที่บุกเข้าในห้องจนทงเฮตกใจต้องรีบเอาโทรศัพท์แอบไว้น่ะสิ


“มะ..มีอะไรหรอเรียวอุค  อยู่ๆก็เปิดประตูเข้ามา ตกใจหมด!”

ด้วยความตกใจทำให้ทงเฮพูดจาติดๆขัดๆแถมยังทำหน้าตาตื่นจนเรียวอุคต้องขมวดคิ้วมองอย่างแปลกใจ แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรแล้วพูดต่อ

“อ่อ..ฉันจะมาบอกว่าฮยองชิกฝากขนมมาให้นายด้วยอ่ะ  ออกมากินกันเร็ว”

“อืมๆ...แต่ตอนนี้ฉันยังไม่ค่อยอยากกินน่ะ  เอาไว้ก่อนนะ  เดี๋ยวออกไปๆ  ฝากขอบคุณฮยองชิกด้วยล่ะ”

ทงเฮตอบเลี่ยงๆ แล้วเรียวอุคจึงพยักหน้ารับรู้ก่อนจะปิดประตูลง ทงเฮถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อพบว่าเพื่อนออกไปแล้ว จากนั้นจึงหยิบโทรศัพท์ที่เผลอปล่อยทิ้งไปเมื่อครู่ขึ้นมาพูดต่อ แล้วมันก็โชคดีที่คนในสายไม่งอนจนกดวางไปเสียก่อน


“ฮัลโหลคิบอม~  โทษทีนะ  เรียวอุคน่ะ”

(( อืมๆ ...ผมได้ยินแล้วล่ะ  ฮ่าๆ ))

“นึกว่าคิบอมจะงอนจนวางสายไปแล้วซะอีก”

(( ผมกล้างอนทงเฮได้หรือไง.... ))

“ใ