[SF] If It’s Not You~ [Sp.Chapter: He’s PLAYBOY !!]

posted on 10 Jan 2012 18:39 by kiminz in ShortFix directory Fiction, Asian
 
 
 
 
Title :   If It’s Not You ~  [ Sp.Chapter : He’s PLAYBOY !! ]   
Date :  8/01/2012
Pairing : Kibum x Donghae [KiHae]
Author : kimin’z
Author Note :  เป็นฟิคซี่รีย์จบในตอนที่ต่อมาจาก If it’s not you ภาคแรกนะคะ
Soundtracks :  ที่รัก – ปราโมทย์  [~ฟัง~]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ความรักที่เรียบง่ายค่อยๆเดินหน้าไปอย่างช้าๆ
แม้จะค่อยๆย่างก้าวแต่เป็นทุกๆก้าวที่มั่นคง...  









ผ่านมาได้สองเดือนกว่าแล้วที่คิบอมกับทงเฮเริ่มคบกันในฐานะ “แฟน” อย่างจริงจัง ความรักของพวกเขายังคงราบรื่นกันดีเพราะต่างฝ่ายก็ต่างเข้าใจซึ่งกันและ กัน  

วันนี้คิบอมพาทงเฮมาที่คอนโดของเขาหลังจากที่ปกติจะเป็นฝ่ายเขาเองที่ชอบไปคลุกตัวเป็นภาระอยู่ที่ห้องทงเฮมากกว่า
“อ่า..ห้องฉันรกหน่อยนะทงเฮ ขอโทษที”  

คิบอมหันมาบอกด้วยท่าทางเก้ๆกังๆระหว่างที่เดินนำทงเฮเข้ามาด้านใน  คอนโด ของคิบอมจัดได้ว่าหรูกว่าห้องของทงเฮมากทีเดียว นั่นเพราะฐานะทางบ้านของเขาค่อนข้างดีและครอบครัวตามใจ ผู้ชายรักอิสระจึงทำอะไรได้ตามใจชอบ มาซื้อคอนโดเอาไว้เพื่อจะได้ใช้ชีวิตของชายโสดได้เต็มที่ หากแต่หลังๆก็ไม่ค่อยจะได้กลับเข้ามาพักสักเท่าไหร่นัก คงเพราะมัวแต่ตัวติดอยู่กับทงเฮ และยังต้องแบ่งเวลากลับไปหาครอบครัวบ้างเป็นครั้งคราว

“ไม่เป็นไรหรอกน่า นานๆทีจะได้แวะมาคอนโดคิบอมบ้างไง”
ทงเฮหันมาพูดยิ้มๆ แล้วก็มองสำรวจห้องของคิบอมไปเรื่อยๆก่อนจะมานั่งอยู่ตรงโซฟาสีดำสนิทตัดกับ สีพื้นห้องที่ออกโทนสีขาวเทา แสดงให้เห็นถึงรสนิยมของเจ้าของได้ดีว่าเป็นอย่างไร ซึ่งมันก็ดูจะเหมาะกับคิบอมจริงๆนั่นแหละ

เมื่อทงเฮนั่งพักอยู่ครู่หนึ่งคิบอมก็เดินออกจากครัวพร้อมน้ำผลไม้จะกระป๋อง ยื่นให้ร่างเล็ก ทงเฮรับมาพร้อมกับรอยยิ้มหวานๆที่ส่งให้  จากนั้นคิบอมก็ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ ทงเฮ และก็ยังไม่ลืมที่จะถือโอกาสโอบเอวบางเอาไว้อีกด้วย

“แต่ที่จริงฉันก็ไม่ค่อยกลับมาอยู่เท่าไหร่หรอกนะเนี่ย..สภาพมันถึงแย่แบบ นี้ไง”  คิบอมพูดพลางมองไปรอบๆห้อง ที่ดูรกสมกับเป็นผู้ชายเพลย์บอย ทงเฮมองตามไปแล้วหันมายิ้มให้คิบอมด้วยแววตาขี้เล่นภายใต้แว่นกรอบหนา

“นั่นสิ...ดูแย่ๆจริงด้วย ฮ่าๆ”

“อ่า..ทงเฮ อย่ามาหัวเราะสิ” เมื่อเห็นว่าทงเฮทำเป็นหัวเราะชอบใจ พลางมองสภาพห้องที่เจ้าตัวไว้รกไปหมด ไหนจะเสื้อผ้าที่กองเอาไว้ยังไม่ได้ซัก เศษผงฝุ่นละอองก็เต็มห้อง มันดูแย่มากจริงๆเสียด้วย..

“เอางี้ดีกว่า  ฉันช่วยเก็บของให้นะ” ว่าแล้วทงเฮก็หันกลับมาพูดด้วยรอยยิ้มหวานๆ อย่างเต็มใจ หากแต่มันกลับทำให้คิบอมต้องเลิกคิ้วสูงแล้วรีบสวนกลับด้วยท่าทางเกรงใจ

“เอ๊ย...มันจะดีหรอ  รบกวนทงเฮเปล่าๆ  เดี๋ยวฉันโทรเรียกแม่บ้านมาทำก็ได้ แปปเดียวก็เสร็จ”

“ไม่เป็นไรหรอกน่า  ปกติที่ห้องฉันก็ทำเองได้สบายๆอยู่แล้ว”

“.....”

“และอีกอย่าง...ฉันก็อยากทำให้คิบอมเอง มากกว่าปล่อยให้คนอื่นมาทำนะ”

แล้วสุดท้ายท่าทางเขินอายในระหว่างที่พูด พร้อมทั้งยังทำกัดปากด้วยท่าทางน่ารักที่แม้จะไม่ยอมหันมาสบตาแต่คิบอมก็รู้ ว่าแก้มทงเฮกำลังเป็นสีชมพูอ่อนๆ เพราะคำพูดแสดงความเอาใจใส่อีกทั้งยังไม่อยากให้ใครมาวุ่นวายกับห้องของคน รัก ก็กำลังทำให้คิบอมพอใจมากจนยิ้มหน้าบาน พร้อมทั้งดึงร่างเล็กเข้ามากอดและหอมแก้มเบาๆหนึ่งที่อย่างเอาใจ

“อื้ม~  ทำตัวน่ารักอีกแล้วนะทงเฮอ่า~  เป็นซะแบบนี้แล้วฉันจะไปขัดได้ยังไงล่ะ  ถ้างั้นก็รบกวนด้วยนะครับคนดี”  

แล้วก็กลายเป็นว่าทั้งสองคนกำลังช่วยกันทำความสะอาดห้องอย่างขะมักเขม้น แต่ก็ดูเหมือนจะไม่ได้จริงจังซะทีเดียว เพราะระหว่างทำไปคิบอมก็จะคอยแกล้งแหย่แล้วก็กวนทงเฮอยู่เสมอ บรรยากาศภายในห้องจึงกำลังอบอวลไปด้วยความหวานชื่น และเสียงหยอกล้อหัวเราะคิกคักของคนรักกัน

จนเมื่อทำความสะอาดด้านนอกหมดแล้ว ตอนนี้ทงเฮจึงจะเข้ามาทำความสะอาดในห้องนอนคิบอมต่อ ร่างเล็กเดินเข้ามาเปิดผ้าม่านออกเพื่อให้แสงสว่างส่องผ่านเข้ามาภายในห้อง ที่ถูกปิดทึบไว้ ร่างเล็กได้แต่คิดในใจว่าคิบอมคงเอาห้องนี้ไว้นอนอย่างเดียวจริงๆล่ะมั้ง เพราะดูจากผ้าม่านที่ปิดไว้ เหมือนกับว่าน้อยครั้งนักที่มันจะถูกเปิดออกมารับแสงแดดในยามเที่ยงๆเช่นนี้

ร่างเล็กยืนพิงกระจกใสแล้วมองไปด้านนอก จากตัวห้องของคิบอมสามารถเห็นวิวริมแม่น้ำได้เป็นอย่างดี หากว่าเป็นยามค่ำคืนคงจะดูโรแมนติกไม่น้อยเลย  ทงเฮยืนยิ้มให้กับความคิดตัว เองอยู่ครู่หนึ่งจนสัมผัสได้ว่ามีใครอีกคนเดินเข้ามายืนซ้อนจากด้านหลังแล้ว สอดมือเข้ามากอดที่เอวบาง ก่อนจะก้มตัวลงมาคลอเคลียอยู่ที่ไหล่บางอย่างอ้อนๆเหมือนที่ชอบทำจนติดเป็น นิสัย

“ทงเฮชอบที่นี่มั้ย?”  คิบอมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เมื่อมองเห็นว่าร่างเล็กดูจะชอบใจกับวิวด้านนอกของคอนโดนี้มากทีเดียว  ส่วน คนถูกถามก็หันมายิ้มหวานให้อย่างเอาใจ

“อืม..ชอบสิ  ตอนกลางคืนคงจะบรรยากาศดีเนอะ”

“ใช่เลยล่ะ  มองลงไปเห็นแม่น้ำพอดี แสงไฟจากตึกตรงข้ามก็กระทบพื้นน้ำ สวยมากเลยแหละ”  พอเห็นว่าทงเฮดูจะชอบใจ คิบอมจึงพูดเสริมยกใหญ่ด้วยท่าทางตื่นเต้น จนทงเฮต้องยิ้มตามไปด้วย

“......”

“ถ้าทงเฮชอบ...งั้นย้ายมาอยู่ที่นี่ด้วยกันดีมั้ยล่ะ” และก็ทิ้งท้ายด้วยการพูดเข้าทาง ด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ หากแต่ทงเฮกลับไม่ยอมใจอ่อนตามไปด้วย เพราะร่างเล็กหันตัวออกแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

“อ่า..จะบ้าหรอ  ไม่เอาหรอก ฉันอยู่แบบเดิมก็ดีอยู่แล้ว เกรงใจคิบอมเปล่าๆ”  ไม่ใช่ว่ารังเกียจอะไร แต่ด้วยนิสัยขี้เกรงใจจึงทำให้ทงเฮไม่อยากจะรบกวนอะไรมากนัก อีกทั้งอยู่ที่เดิมก็สะดวกดีอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นก็คงไม่ได้จำเป็นต้องย้ายมาอยู่ที่นี่หรอกมั้ง...

“แต่ว่า...” พอรู้ตัวว่าถูกปฏิเสธ คิบอมก็หน้าหงอยลงทันที แม้จะทำเป็นพูดเสียงอ่อยๆแต่ทงเฮก็ดูจะไม่กลับคำแต่อย่างใด

“อืม...ฉันหิวแล้วล่ะ  รีบๆเก็บห้องนี้แล้วไปหาอะไรกินกันเถอะนะ”  ว่าแล้ว ก็รีบพูดเปลี่ยนเรื่อง แล้วเดินเลี่ยงกลับมาเข้ามาในห้องเพื่อมาเก็บของตรงเตียงนอน

“โอเคๆ  ถ้างั้นก็ตามใจ” ส่วนคิบอมก็ต้องยอมรับสถานการณ์แล้วเดินตามมาอย่างว่างาย  

แต่ระหว่างที่ทงเฮกำลังจะเดินใกล้เข้ามาตรงเตียงนอนขนาดคิงไซส์ที่ผ้าปู เตียงยับยู่ยี่ เท้าเล็กก็ไปเตะเข้ากับอะไรบางอย่างที่ตกอยู่บนพื้น ร่างเล็กก้มลงเก็บแล้วก็ต้องตกใจเมื่อพบว่ามันคือ...





กล่อง DVD หนัง AV ที่มีสาวสวยสไตล์ญี่ปุ่นอกอึ๋ม อวดท้วงท่าเซ็กซี่อยู่บนหน้าปก!!






ทงเฮอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วพลางหยิบขึ้นมาถือไว้ในมือพร้อมทั้งหันมาหาคิบอมที่ยืนอยู่ด้านหลัง  

“เอ่อ...คะ..คิบอม..คงชอบแบบนี้สินะ”  แล้วท่าทางนิ่งๆที่เอ่ยถามไปเช่นนั้น ก็ทำเอาคิบอมถึงกับอ้าปากค้างเมื่อเห็นสิ่งที่ทงเฮถืออยู่ในมือ

“เฮ๊ย..คือ  มันไม่ใช่นะทงเฮ..ก็เอ่อ...คือ..”  

แม้อยากจะแก้ตัวแต่ก็คิดอะไรไม่ออก ตอนนี้คิบอมจึงเป็นดั่งคนที่ทำความผิดแล้วถูกจับได้อย่างไงอย่างงั้น เพราะเจ้าตัวกำลังลุกลี้ลุกลนจนไม่เป็นตัวเอง  เขารีบคว้าแผ่น DVD จากมือทงเฮคืนมาแล้วมองร่างเล็กที่ยืนก้มหน้าด้วยสีหน้าที่ดูแปลกไปจนคิบอ มเริ่มจะใจไม่ดี  

“ช่างเถอะ...มันก็เรื่องปกติของ...ผู้ชายแบบคิบอมนี่หน่า” ทงเฮพูดเสียงอ่อยๆในระหว่างที่กำลังก้มหน้าแล้วทำทีจะเดินไปตรงมุมอื่น และท่าทางเช่นนั้นกับคำพูดเมื่อครู่กลับยิ่งทำให้คิบอมคิดหนัก!


เพราะคำว่า “ผู้ชายแบบคิบอม” ทำเอาคนถูกกล่าวหาถึงกับหน้าซีด เพราะไม่รู้ว่าตอนนี้ทงเฮกำลังมองเขาเป็นผู้ชายแบบไหนไปแล้วกันเนี่ยยยยยยยยยย!!!!????  



ระหว่างที่คิบอมยังคงลุกลี้ลุกลนทำอะไรไม่ถูกอยากจะแก้ตัวเพื่อไม่ให้ทงเฮ คิดอะไรผิดๆก็พูดไม่ออก จนตอนนี้ทงเฮต้องทำเป็นเลี่ยงเดินหนี แต่แล้วก็เหมือนกับซวยซ้ำซวยซ้อนเมื่อโต๊ะที่ตั้งอยู่ข้างเตียง ดันมีกล่องถุงยางอนามัยวางอยู่อย่างเปิดเผย เพื่อใช้งานได้อย่างสะดวกและทันเวลา..?  <